معرفی ویلیام فاکنر

ویلیام فاکنر (William Faulkner، ۱۸۹۷–۱۹۶۲) نویسندهٔ آمریکایی و از مهم‌ترین چهره‌های ادبیات مدرن قرن بیستم بود که حوزهٔ فعالیت او عمدتاً رمان‌نویسی و داستان کوتاه با تمرکز بر روان‌شناسی شخصیت‌ها و ساختارهای روایی نوآورانه مانند جریان سیال ذهن است. آثار او اغلب در جنوب آمریکا می‌گذرد و به موضوعاتی چون تاریخ، نژاد، فروپاشی اجتماعی و گناه می‌پردازد. از مشهورترین آثار فاکنر می‌توان به «خشم و هیاهو»، «آبشالوم، آبشالوم!»، «روشنایی در ماه اوت»، «گوربه‌گور» و «در حالی که می‌مردم» اشاره کرد. او در سال ۱۹۴۹ برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات شد و تأثیر عمیقی بر شیوهٔ روایت در ادبیات داستانی جهان گذاشت.