کتاب تهوع

آنتوان روکانتن شخصیت اصلی رمان تهوع مورخی ست که پس از سالهای متوالی سفر کردن تصمیم می‌گیرد که در شهر ساحلی کوچک بوویل مستقر شود تا کتابی در باب مارکی دورولبون بنویسد. «نباید آشکار کرد که مارکی دورولبون عجالتاً نمودار یگانه توجیه وجود من است.» (۱) روکانتن تنهاست زیرا اعتقاد دارد که راست نمایی همزمان با دوستان ناپدید می‌شود و از طرفی خود را نزدیک مردم، در سطح تنهایی می‌داند. دلمشغولی عمده‌ی او وجود است. «همیشه ازش آگاه بودم: من حق وجود داشتن نداشتم. به حسب تصادف پدید آمده بودم. مثل یک سنگ، یک گیاه، یک میکروب وجود داشتم. زندگیم الله بختکی و در هر جهتی می‌رویید.» (۲) هر گاه که روکانتن به اطرافش از حیث موجودیت نگاه می‌کند دچار حسی می‌شود که خود آن را تهوع می‌خواند. «چقدر ناگوار بود! و از سنگ ریزه می‌آمد، مطمئنم، از سنگ ریزه گذشت و آمد توی دستم. بله، خودش است، درست خودش است: نوعی تهوع توی دستها.» (۳) روکانتن پس از مدتی به تجربه پی می‌برد که موسیقی و به طور کلی هنر باعث می‌شود که تهوع ناپدید شود.