کتاب دریاچه‌ی مه‌آلود

این هرگز چهره واقعی اش نبود. پدر خوب بودن فقط نقابی بود که او برای پنهان کردن هیولای درونش به چهره می زد. ولی این به این مفهوم نیست که بچه ها عشق و علاقه «ملوین رویال» را فراموش کرده بودند. بی اختیار یادم می آید که او چقدر می توانست مهربان باشد، چقدر قابل اعتماد. وقتی به چیزی توجه می کرد، تمام توجهش را به آن معطوف می کرد. من و بچه ها را دوست داشت و ما فکر می کردیم این دوست داشتن واقعی است.